Vertruffelijk in bella Bari

19 september 2017Dagmar

Inmiddels alweer twee weekjes geleden stond ik op het punt om alleen af te reizen naar bella Italia. Ik verbleef een weekje in de streek Puglia in de hak van Italië. Hoe was het om alleen op reis te gaan? Wat heb ik allemaal gezien, ervaren, gegeten en gedronken? Zou ik nog eens alleen op reis gaan? In deze blogpost vertel ik jullie er graag alles over!

Foodie in Bari
Dit is de allereerste cappuccino die ik in Italië dronk. En lekker dat hij was! Ik vond hem naar tiramisu smaken, zo lekker…  Ik was verrast door de lage prijs (€1.10) en de hoge kwaliteit. De eerste dagen moest ik behoorlijk wennen. Wennen aan het warme weer (35+ graden) en het alleen zijn (vooral ’s nachts). De eerste dag verken ik het kleine kustplaatsje vlakbij de Middeleeuwse stad Bari waar ik via airbnb een appartement met dakterras heb geboekt. En ga ik op zoek naar 1 van de beste restaurants in de buurt voor mijn eerste Italiaanse lunch.

Italiaanse zeevruchtenschotel
Wauw! Ziet deze Italiaanse zeevruchtenschotel er niet fantastisch uit? Ik kan je vertellen dat hij nog beter smaakte. Wat was dit ontzettend lekker. Supersimpel en supervers. Mijn lunch bij l’incanto bestond uit deze tartaar van tonijn, gemarineerde vis, octopussalade, oesters, een met amandel gepaneerde gamba en…zeeegel! Mooi dat ik die laatste op de eerste dag al van mijn food bucketlist heb kunnen afstrepen. Hoe smaakte de zeeegel? Heel eigen, ik kan het nergens echt mee vergelijken. Ik vond hem niet heel lekker maar ook niet heel vies. Het was een beetje een smaak waar ik goed aan zou kunnen wennen en zelfs lekker zou kunnen gaan vinden als ik het vaker zou eten denk ik. Na deze antipasto (eigenlijk slechts een ‘hapje’ voor de Italianen) heb ik mijn buikje lekker vol. Ik had graag meer willen eten: mijn foodie hart zei ‘Jaaaaahhhh!!’ maar mijn buikje zei toch duidelijk ‘FINITO!’ De ober vroeg bij het afruimen ontsteld ‘No pasta?!’ Helaas. Het enige wat er nog in ging was de ijskoude stroperige limoncello waarmee ik de lunch afsloot.
Dakterras appartement
Die eerste avond, en de daaropvolgenden zit ik in de namiddag en vroege avond vaak op dit dakterras. Met natuurlijk een glaasje wijn of limoncello en een leuk luisterboek. Prachtig om de avondlucht te zien verkleuren ondertussen genietend van een aangenaam briesje.

Lemon ice tea
Van deze Italiaanse lemon ice tea heb ik de nodige glaasjes gedronken. Net zoals zoveel wat ik heb geproefd die week was zelfs dit drankje lekker puur van smaak. Met dit uitzicht heb ik de nodige luisterboeken verslonden. Niet heel vervelend.
Typisch Italiaans ontbijtje: cappucino en een klein zoet croissantje
Na een dag of drie ben ik gewend en is het gelukkig wat afgekoeld. Vanaf dat moment dompel ik me helemaal onder in het Italiaanse leven. Ik begin de dag met dit typisch Italiaans ontbijtje: een heerlijke cappuccino en een klein zoet croissantje. Bellisima! Om me heen zitten luid pratende Italianen ook te genieten van hun ontbijt en elkaars gezelschap. Waarbij bijna voortdurend uitgesproken handgebaren worden gebruikt om hun verhaal non-verbaal kracht bij te zetten. Prachtig. Niet alleen om te zien maar ook om te horen. Het valt me op dat veel Italiaanse woorden zo vol overtuiging en aandacht worden uitgesproken. Bijna zangerig, maar dan vol zelfvertrouwen. Alsof de woorden een verlengstuk zijn van het karakter. Trots. Zo klinkt het. Het valt me extra op omdat ik er geen snars van versta maar stiekem vind ik dat wel fijn. Dan hoef ik er ook niets mee.
Kleine marktjes in de steegjes van Bari
Op deze foto zie je 1 van de vele kleine marktjes in de smalle Middeleeuwse steegjes van Bari vecchia: het oude gedeelte van de stad. Hier heb ik onder begeleiding van een gids voor het eerst Bari verkend. Ik vond het heerlijk en nam me voor terug te komen en dan mijn best te doen om te verdwalen in de smalle drukke straatje die me deden denken aan een spectaculair kronkelig bovengronds gangenstelsel. Het Italië dat ik hier opsnuif vind ik geweldig.
Plein in Bari
Tijdens mijn bezoeken aan Bari stad de daaropvolgende dagen kom ik omdat ik geen plattegrond gebruik (alleen om uiteindelijk terug naar het treinstation te gaan) op leuke en bijzondere plekjes. Zoals dit plein. Het reizen met de trein was prima. Ik kon een kaartje kopen via een Engelstalige optie in de treinkaartjes machine. Die enigszins tot mijn hilariteit nogal hard haar verhaal begint met ‘Beware of pickpockets!’. Waarbij ik me grote knipperende neon verlichting inbeeld die naar mij wijst. ‘Joehoe! Die tourist is hie-hier!’ is wat ik er bij denk.
Champagne aperitief
Champagne is altijd een goed idee, toch? In het restaurant Biancofiore in Bari centrum heb ik met alles erop en eraan heerlijk gegeten.
Voorgerecht Biancofiore Bari
Rigatoni pasta met rauwe garnalen, een romige preisaus en geschaafde goudbruine amandelen. Heerlijk, simpel en puur. The ingrediënts do the talking!
Hoofdgerecht Biancofiore
Dit was het hoofdgerecht bij mijn Italiaans fine dining avontuur: gekarameliseerde amberjack met tomaatjes en aardappeltjes. Heel erg lekker.
Bijpassende wijn
En het wijnarrangement? Top, top, top! De eigenaar had door mijn reservering per vertruffelijke mail in de gaten dat hij met een foodie te maken had en gaf steeds de gelegenheid de wijnen te fotograferen. Leuk!

Genieten! Na de nodige gangen bestelde ik koffie na. Ik kreeg dit kleine koffiekopje met een centimeter van de heerlijkste en sterkste koffie die ik ooit heb geproefd. De ring die ik op deze foto draag is van mijn overleden oma geweest en ik had daarmee het gevoel dat zij ook een beetje meegenoot. Nu ik wat verder in de dertig ben sta ik bij dit soort dingen wat meer stil. En dat voelt goed.
Kalfsvlees met tomaat en champignons
Zoals je wel aan de foto’s kunt zien heb ik heel veel vis, schaal- en schelpdieren gegeten. Heerlijk! Maar op gegeven moment had ik toch wel zin in een stukje vlees. Het werd een heel groot stuk kalfsvlees dat de lokale slager met bot en al glimlachend voor me inpakte. Ik bakte het kalfsvlees rosé in olijfolie en boter, gekruid met rozemarijn, oregano, pepe nero en heul veel knoflook. Ik dronk er een bijpassende Italiaanse primitivo bij die allesbehalve primitief smaakte.

Deze wijn kocht ik bij Eataly: een immens overdekt warenhuis stokvol de allerbeste Italiaanse delicatessen. Een waar foodie walhalla! Hier sloeg ik ook de nodige cadeautjes in. Mijn koffer was op de terugreis maar liefst 8 kilo zwaarder!

Mijn eetritme was ondertussen verschoven naar de vroege middag. Dit hield in dat ik inmiddels uitgebreid lunchte met meerdere gangen en daarna niets meer at. En daar ook geen behoefte aan had. Dit in combinatie met de vele kilometers die ik heb gelopen maakte dat ik uiteindelijk lichter thuiskwam. Italië lijkt wat dat betreft goed bij me te passen!
Voorgerecht l'incanto
Omdat ik de laatste dag pas ’s avonds terug naar huis vlieg besluit ik mijn Italië avontuur af te sluiten bij het restaurant waar ik smulde van die heerlijke Italiaanse zeevruchtenschotel. Dit voorgerecht was weer zo’n toppertje: een millefeuille van aubergine met schaaldierensaus met daarbij krokant gebakken courgette. Natuurlijk met een glas witte vino.
Hoofdgerecht l'incanto
Het hoofdgerecht was dit perfect gegaard en alleszins niet bepaald lullig stukje zalm in een notenkorst. Ik kreeg het niet op. Maar dat had ook wat te maken met die tiramisu waar ik mijn zinnen op had gezet. Uiteindelijk lukte het me om dit ‘when in Italy, have tiramisu!’ toetje nog naar binnen te persen. ’s Avonds vloog ik tevreden en voldaan terug naar huis.
Op het dakterras
Zoals je wel kan zien en hebt kunnen lezen is het alleen op culinaire retraite gaan me prima bevallen. Dit was dan ook zeker niet het laatste solo (culinair) reisje! Dit was het laatste verhaal in de ‘Alleen op culinaire retraite. Durf ik dat?’ serie. Vond je het leuk om mee te lezen? Ik ben benieuwd, laat je hier beneden een reactie achter?
Tiramisu taart
O ja, met de tiramisu op mijn laatste dag in Bari in gedachten is 1 van de eerste dingen die ik eenmaal weer thuis bakte deze heerlijke tiramisu taart. Njammm!

Nog even teruglezen hoe mijn reisplannen ontstonden? Dat doe je hier:
Alleen op culinaire retraite. Durf ik dat? #1
Alleen op culinaire retraite. Durf ik dat? #2
Alleen op culinaire retraite. Durf ik dat? #3
Alleen op reis. Dat durf ik #4

Wil je niets Vertruffelijks missen? Volg me dan op social media!
     

untitled-166
Tekst en foto’s: Dagmar

4 Reacties

  • Léanne

    22 september 2017 at 6:31 am

    Vond ik het leuk om te lezen???

    IK VOND HET GEWELDIG EN HEERLIJK!!!!!
    En wat een prachtig mooie en lekkere foto’s weer! Toppie😘

    Ben nu al benieuwd naar jouw volgende culi-solo-trip😂
    En Bari….? Denk dat ik eens ga googelen want wil met paar vriendinnen binnenkort paar dagen lekker er uit😊

    Tot gauw!
    Lieve groet,
    Léanne

    1. Dagmar

      22 september 2017 at 9:55 am

      Hee Léanne! Wat een superleuke reactie!! Nou zeker een aanrader, mocht je naar Bari gaan dan voorzie ik je graag van (nog meer) leuke tips. Hopelijk tot snel!
      Veel liefs, Dagmar

  • Lucie Bleumer

    30 september 2017 at 5:29 pm

    Wel ook heel moedig van je om het avontuur alleen aan te gaan! Fijn dat je zo tevreden trug kwam en prachtige foto’s!

    1. Dagmar

      30 september 2017 at 6:48 pm

      Wat leuk om te lezen, dankjewel Lucie!

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Vorig bericht Volgend bericht